Creatieve Aap
Het grote pakjesavontuur Hoofdstuk 5 – Een bijzonder verzoek uit Spanje
Het grote pakjesavontuur Hoofdstuk 5 – Een bijzonder verzoek uit Spanje
Kan beschikbaarheid voor afhalen niet laden
De eerste dagen van november hadden Midwinter Village veranderd in een dorp dat rechtstreeks uit een oud prentenboek leek te komen. Op de vensterbanken stonden kleine lantaarns, de schoorstenen rookten en de winkeliers hadden hun etalages versierd met warme winterkleuren. Hier en daar lag nog een hoopje sneeuw in de schaduw van een tuinmuur, maar op het dorpsplein waren de meeste witte vlokken inmiddels veranderd in kleine plassen.
De wintermarkt op de oude Winterhoeve had het dorp iets bijzonders gebracht. Niet alleen was er eindelijk weer een plek waar iedereen samen kon komen, maar ook leek het alsof de inwoners elkaar vaker opzochten. Mensen en dieren liepen met manden vol boodschappen over het plein, bleven even staan voor een praatje en maakten alweer plannen voor de komende weken.
En plannen waren er genoeg.
Vooral in het hoofd van Fenna.
Die zat op deze frisse ochtend aan de grote werktafel van het Creatieve Aap Atelier, omringd door papier, linten, kleurpotloden en minstens zes verschillende lijstjes.
‘Zes?’ vroeg Luke vanuit de deuropening.
Fenna keek op. ‘Wat zes?’
‘Lijstjes. Ik tel er zes. Moet ik me zorgen maken?’
‘Nee hoor. Er liggen er nog twee onder mijn schetsboek.’
Luke grijnsde en zette een dampende mok thee naast haar neer. In zijn andere hand hield hij zijn eigen koffie vast.
‘Dan is alles onder controle.’
‘Precies.’
Op de vensterbank zaten de twee kleine Creatieve Aapjes. Het ene probeerde een oranje strik om zijn staart te knopen. Het andere had ontdekt dat een rolletje cadeaulint, wanneer je het vanaf een hoge kast liet vallen, verrassend ver door het atelier kon rollen.
Novi vond dit een fantastisch spel.
Met een vrolijke blaf schoot ze achter het lint aan, gleed over de houten vloer en belandde met haar snoet midden in een mand vol stukjes cadeaupapier.
‘Dobey Draakje Novi!’ riep Fenna.
Vanuit haar zachte mand bij de verwarming opende Nikita één oog. Ze bekeek het tafereel, zuchtte diep en besloot dat het absoluut niet de moeite waard was om op te staan.
Luke nam een slok koffie.
‘Ik zie dat jouw personeel alweer hard aan het werk is.’
‘Het is hier een professioneel atelier.’
Op dat moment viel er een doos van de kast.
Fenna en Luke keken elkaar aan.
‘Een héél professioneel atelier,’ voegde Fenna eraan toe.
Buiten klonk plotseling het vrolijke gerinkel van de fietsbel van de postbode.
Enkele ogenblikken later werd er op de deur geklopt.
‘Post voor Creatieve Aap!’
Fenna veerde op. Ze verwachtte een levering met nieuw papier voor haar wintercollectie, maar toen ze de deur opende, stond de postbode met een merkwaardig grote envelop in zijn handen.
De envelop was dieprood, met goudkleurige versieringen langs de randen. Op de voorkant stond in sierlijke letters:
Voor Fenna en haar vrienden – Creatieve Aap Atelier, Midwinter Village.
In de hoek zat een lakzegel met de afbeelding van een mijter.
Fenna staarde naar de envelop.
‘Luke?’
‘Ja?’
‘Ik denk dat we post uit Spanje hebben.’
Luke kwam naast haar staan en bekeek de envelop.
‘Dat is in ieder geval geen rekening voor de Winterhoeve.’
‘Hoe weet jij dat?’
‘Die komen meestal niet met een gouden zegel.’
Fenna draaide de envelop voorzichtig om. Het papier voelde dik en stevig aan. Ze wilde het lakzegel zo netjes mogelijk losmaken, maar achter haar klonk plotseling een enthousiast gepiep.
De twee Creatieve Aapjes hadden de envelop ontdekt.
‘Nee, nee, nee!’ Fenna hield hem onmiddellijk omhoog. ‘Deze maken we voorzichtig open. Niet zoals dat pakket met de kerstlinten vorig jaar.’
Luke keek naar de aapjes.
‘Ik heb nog steeds ergens een gouden strik aan mijn gereedschapskist zitten.’
Met een klein mesje maakte Fenna de envelop open. Binnenin zat een brief op crèmekleurig papier, versierd met een kleine tekening van een stoomboot.
Ze begon hardop te lezen.
Beste Fenna en vrienden,
Vanuit Spanje hebben wij met veel plezier gehoord over de prachtige Winterhoeve in Midwinter Village. Wat bijzonder dat jullie samen met de dorpsbewoners zo'n mooie plek nieuw leven hebben ingeblazen.
Zoals jullie waarschijnlijk weten, bereiden wij ons voor op onze jaarlijkse reis naar Nederland. Er moeten verlanglijstjes worden verzameld, cadeautjes worden ingepakt en ontzettend veel pakjes op de juiste plek terechtkomen.
Dit jaar hebben wij echter een bijzonder verzoek.
Zouden jullie ons willen helpen om van de Winterhoeve een tijdelijke pakjeswerkplaats te maken? Een gezellige plek waar wij cadeautjes kunnen sorteren, inpakken en voorbereiden voor pakjesavond.
Uiteraard komen wij eerst graag persoonlijk langs om alles met jullie te bespreken.
Met hartelijke groeten uit Spanje,
De Hoofdpiet, namens Sinterklaas.
Fenna las de laatste zin nog een keer.
Toen keek ze langzaam naar Luke.
‘Een pakjeswerkplaats.’
Luke knikte.
‘Dat staat er.’
‘Op ónze Winterhoeve.’
‘Ook dat staat er.’
Fenna's ogen begonnen te glimmen.
Luke zette zijn koffiemok neer.
‘Ik ken die blik.’
‘Welke blik?’
‘Die blik waarbij ik over drie dagen een compleet pakhuis aan het bouwen ben.’
Fenna sloeg haar armen om hem heen.
‘Maar stel je eens voor! Al die cadeautjes, de kinderen uit het dorp, de Pieten…’
‘En de verlanglijstjes,’ vulde Luke aan. ‘Vooral die van jou.’
‘Ik heb helemaal geen verlanglijstje.’
Luke keek veelbetekenend naar de stapel nieuwe knutselmaterialen op haar werktafel.
‘Nee. Natuurlijk niet.’
Fenna stak haar tong naar hem uit.
‘We moeten Maggie en Shelby bellen!’
‘Daar was ik al bang voor.’
Nog voordat Luke zijn koffie kon opdrinken, had Fenna haar telefoon gepakt.
Een halfuur later zaten de vijf vrienden bij elkaar in Maggie ‘s Bakkerij.
Buiten trok een koude wind door de winkelstraat. Binnen was het heerlijk warm. Achter de toonbank lagen versgebakken broodjes, kaneelkoekjes en de eerste pepernoten van het seizoen. Aan een klein tafeltje bij het raam zaten twee oudere dorpsbewoners te genieten van een kop thee, terwijl een jonge vossenmoeder met haar kinderen een doos gebakjes uitzocht.
Maggie kwam met een grote schaal pepernoten aanlopen.
‘Goed,’ zei ze terwijl ze ging zitten. ‘Vertel nog eens precies wat er in die brief staat.’
Fenna las de brief voor de tweede keer hardop voor.
Shelby luisterde aandachtig. Haar zilvergrijze staart bewoog langzaam over de zitting van haar stoel.
‘Een tijdelijke pakjeswerkplaats,’ herhaalde ze. ‘Dat zou prachtig passen bij de Winterhoeve.’
‘En we kunnen een speciale Sinterklaasmiddag organiseren!’ zei Maggie. ‘Met pepernoten bakken, verlanglijstjes maken en misschien een kleine speurtocht.’
Fenna pakte onmiddellijk haar notitieboek.
Luke leunde achterover.
‘Daar gaan we.’
‘Wat?’
‘Niets, schat. Ga vooral verder.’
Shelby nam glimlachend een slok thee.
‘We moeten eerst weten hoeveel ruimte de Hoofdpiet nodig heeft. Misschien willen ze alleen de grote schuur gebruiken.’
‘En hoe lang,’ vulde Maggie aan. ‘En hoeveel Pieten er komen. En of ze zelf hun materialen meenemen. En wanneer alles klaar moet zijn.’
Fenna keek haar bewonderend aan.
‘Maggie, jij bent echt geweldig.’
‘Dat weet ik. Maar ik wil wel op tijd weten hoeveel pepernoten ik moet bakken.’
Onder de tafel lag Nikita rustig bij Fenna's voeten. Novi daarentegen had ontdekt dat er ergens in de bakkerij een bijzonder interessante geur vandaan kwam.
Heel voorzichtig schoof ze dichter naar de toonbank.
‘Novi,’ zei Luke zonder op te kijken.
Novi bevroor.
‘Ik zie je.’
Novi keek hem met haar meest onschuldige blik aan.
Maggie schoot in de lach.
‘Volgens mij heeft ze ook belangstelling voor de pakjeswerkplaats.’
‘Als officiële pepernotenproever,’ zei Shelby.
‘Dan houden we geen pepernoot over,’ antwoordde Fenna.
Ze waren nog druk aan het overleggen toen de bel boven de winkeldeur rinkelde.
Een kleine muis in een donkerblauwe postbode jas stapte naar binnen. Hij droeg een post tas die bijna even groot was als hijzelf.
‘Goedemorgen! Ik zoek Fenna van het Creatieve Aap Atelier.’
Fenna stak verbaasd haar hand op.
‘Dat ben ik.’
De muis liep naar hun tafel en haalde een tweede envelop tevoorschijn.
‘Er is nog een brief voor je aangekomen. Met spoed.’
‘Nóg een?’
‘En deze moest ik persoonlijk bezorgen.’
Fenna nam de envelop aan. Hij was kleiner dan de vorige, maar had hetzelfde dieprode papier en dezelfde gouden versiering.
Alle vrienden bogen nieuwsgierig naar voren.
Fenna maakte hem open.
Binnenin zat een kort briefje.
Beste vrienden,
Hartelijk dank dat jullie ons verzoek willen overwegen. Onze voorbereidingen zijn inmiddels in volle gang en de eerste lading cadeautjes is al onderweg.
Wij hopen jullie binnenkort op de Winterhoeve te ontmoeten.
Er is alleen één klein probleempje…
Fenna stopte met lezen.
‘Wat?’ vroeg Maggie onmiddellijk.
Fenna draaide het briefje om.
Op de achterkant stond in grote, haastig geschreven letters:
Wij zijn de sleutel van onze belangrijkste pakjeskist kwijtgeraakt.
En zonder die sleutel kunnen wij de voorbereidingen niet afmaken.
Zouden jullie misschien alvast willen helpen zoeken?
Onder de tekst stond een kleine tekening van een gouden sleutel, met daarnaast vier woorden:
Zoek waar verhalen beginnen.
Een ogenblik bleef het stil.
Toen draaiden alle hoofden zich tegelijkertijd naar Shelby.
De zilvergrijze poes keek van de een naar de ander.
‘Waarom kijken jullie allemaal naar mij?’
Fenna begon langzaam te glimlachen.
‘Omdat ik denk dat ons eerste Sinterklaasavontuur zojuist begonnen is.’
Shelby pakte het briefje voorzichtig aan en bestudeerde de tekening.
‘Zoek waar verhalen beginnen…’
Ze keek door het raam naar de overkant van de winkelstraat, waar het vertrouwde uithangbord van Shelby's Boekenhoek zachtjes heen en weer bewoog in de koude novemberwind.
‘Volgens mij,’ zei ze, ‘moeten we eerst maar eens naar mijn boekwinkel.’
Onder de tafel sprong Novi enthousiast overeind.
Ze wist niet precies wat er aan de hand was.
Maar als iedereen ergens naartoe ging, was zij er helemaal klaar voor.
En ergens, tussen Spanje en Midwinter Village, was een gouden sleutel op een plek terechtgekomen waar voorlopig niemand hem zou verwachten.
