Ga direct naar productinformatie
1 van 1

Creatieve Aap

Hoofdstuk 7 – Pakjespaniek op de Winterhoeve | Midwinter Village Sinterklaas

Hoofdstuk 7 – Pakjespaniek op de Winterhoeve | Midwinter Village Sinterklaas

Normale prijs €0,00 EUR
Normale prijs Aanbiedingsprijs €0,00 EUR
Aanbieding Uitverkocht
Belastingen inbegrepen. Verzendkosten worden berekend bij de checkout.
Aantal

Het grote pakjesavontuur

Hoofdstuk 7 – Pakjespaniek op de Winterhoeve

‘Ik denk dat we een klein probleempje hebben.’

De Piet met de enorme rode muts stond naast zijn vrachtwagen en keek met een bezorgde blik naar de stapel cadeautjes die inmiddels bijna de helft van het erf in beslag nam.

Luke keek naar de vrachtwagen. Daarna naar de cadeautjes. Vervolgens weer naar de vrachtwagen.

‘Een klein probleempje?’

De Piet trok zijn muts recht.

‘Nou ja… misschien een iets groter probleempje.’

Fenna stond naast Maggie en Shelby op het erf van de Winterhoeve. Achter hen brandden de warme lichtjes van de grote schuur. De laatste vrijwilligers van de wintermarkt waren inmiddels naar huis gegaan en de sneeuw begon langzaam weer te vallen.

Nikita zat rustig maar nieuwsgierig naast Fenna, terwijl Novi bijzonder geïnteresseerd om een grote rode doos heen liep.

‘Novi, blijf daar eens vandaan,’ zei Fenna.

Novi keek haar aan, kwispelde vrolijk en stak vervolgens haar neus onder het deksel.

‘Dobey Draakje!’

Luke tilde de doos voorzichtig op.

‘Volgens mij moeten we eerst even een plek zoeken waar we al deze spullen veilig kunnen neerzetten.’

De tweede Piet, die tot dat moment met een grote wegenkaart in zijn handen had gestaan, kwam haastig naar hen toe.

‘Dat zou geweldig zijn! We zijn namelijk al sinds vanochtend onderweg en volgens mij zijn we ergens bij een rotonde drie keer verkeerd gereden.’

De Piet met de rode muts keek hem verontwaardigd aan.

‘Dat kwam omdat jij zei dat we de tweede afslag moesten nemen!’

‘Dat moest ook!’

‘Maar niet drie keer achter elkaar!’

Fenna begon te lachen.

‘Nou, jullie zijn in ieder geval aangekomen.’

‘Gelukkig wel,’ zuchtte de eerste Piet. ‘Anders hadden we straks ergens in België gestaan.’

Luke keek naar de enorme stapel cadeautjes.

‘Goed. Voordat we hier vannacht nog staan, stel ik voor dat we eerst alles naar binnen brengen.’

Maggie pakte onmiddellijk haar planner.

‘Wacht even. Hoeveel dozen zijn het precies?’

De Pieten keken elkaar aan.

‘Eh…’

‘Ongeveer…’

‘Heel veel,’ besloten ze uiteindelijk tegelijk.

Maggie sloot even haar ogen.

‘Ik had het kunnen weten.’

Nog geen halfuur later was de grote schuur veranderd in een enorme pakjeswerkplaats.

Luke had samen met Bram een aantal grote tafels neergezet. Maggie had verschillende stapels gemaakt voor cadeautjes die nog ingepakt moesten worden, cadeautjes die al klaar waren en dozen waarvan niemand precies wist wat erin zat.

Shelby was begonnen met het controleren van de verzend labels.

Fenna en de twee Creatieve Aapjes maakten vrolijke bordjes voor de verschillende werkplekken.

Boven de eerste tafel hing inmiddels een groot bord:

INPAKKEN

Boven de tweede:

SORTEREN

En boven de derde:

ABSOLUUT NIET AANKOMEN!

Luke bekeek het laatste bord.

‘Waar is die tafel voor?’

Fenna keek naar de twee Creatieve Aapjes.

‘Voor de cadeautjes die zij al drie keer hebben geprobeerd open te maken.’

Een van de Aapjes keek onmiddellijk de andere kant op.

Het tweede verstopte haastig een rolletje plakband achter zijn rug.

Luke begon te lachen.

‘Een uitstekende beslissing.’

Buiten was het inmiddels donker geworden. De sneeuwvlokken dwarrelden langs de ramen en binnen verspreidde zich langzaam de geur van warme chocolademelk en versgebakken pepernoten.

Maggie had namelijk besloten dat niemand behoorlijk kon werken zonder iets lekkers.

‘Goed,’ zei ze terwijl ze een grote schaal op tafel zette. ‘Iedereen eerst even pauze.’

De Pieten keken onmiddellijk op.

‘Pepernoten?’

‘Versgebakken,’ antwoordde Maggie trots.

De Piet met de rode muts pakte er een.

Hij nam een hap.

Zijn ogen werden groot.

‘O… deze zijn heerlijk!’

Maggie glimlachte tevreden.

‘Dank je.’

De tweede Piet pakte er ook een.

En nog een.

En nog een.

Luke keek naar de schaal.

‘Volgens mij moet je er morgen nog een paar bakken.’

‘Een paar?’ vroeg Maggie.

Fenna begon te lachen.

‘Ik denk dat we een hele vrachtwagen nodig hebben.’

De volgende ochtend begon de echte drukte.

Fenna was vroeg opgestaan en had samen met Luke de honden uitgelaten. De sneeuw kraakte onder hun schoenen terwijl ze over het oude stenen bruggetje richting de Winterhoeve liepen.

Boven de boomgaard hing een dunne laag mist en uit de schoorsteen van de grote schuur kringelde een klein rookpluimpje.

‘Het ziet er wel ontzettend gezellig uit,’ zei Fenna.

Luke knikte.

‘Dat zeker. Maar ik hoop dat die Pieten vandaag wat beter weten hoeveel pakjes ze hebben meegenomen.’

‘Ach, zo erg zal het toch niet zijn?’

Op dat moment klonk er vanuit de schuur een luide kreet.

‘WAAR IS DOOS NUMMER ACHTENVEERTIG?’

Fenna en Luke bleven staan.

Luke keek haar aan.

‘Je zei?’

Binnen troffen ze een bijzonder chaotisch tafereel aan.

Overal stonden dozen. Op de tafels lagen rollen cadeaupapier, linten en stapels verlanglijstjes.

Een Piet rende heen en weer met een clipboard.

Een andere Piet probeerde een enorme stapel cadeautjes te verplaatsen.

En midden in de schuur stond Maggie met haar handen in haar zij.

‘Stop! Iedereen even stoppen!’

De Pieten bleven onmiddellijk staan.

Een van hen hield nog een rol cadeaupapier boven zijn hoofd.

Maggie haalde diep adem.

‘We gaan dit anders aanpakken.’

Fenna keek naar Shelby, die inmiddels achter een grote stapel dozen vandaan kwam.

‘Wat is er gebeurd?’

Shelby zuchtte.

‘Volgens mij hebben ze vannacht besloten om alvast een paar honderd cadeautjes te sorteren.’

‘Dat klinkt toch goed?’

‘Ja. Alleen hebben ze alle labels van de dozen gehaald.’

Fenna keek naar de stapel losse etiketten op tafel.

‘O.’

Luke begon langzaam te grijnzen.

‘Ik denk dat Maggie vandaag een heel interessante dag krijgt.’

Maggie draaide zich onmiddellijk om.

‘Luke, als jij nog één grap maakt, mag jij alle dozen opnieuw nummeren.’

Hij stak zijn handen op.

‘Ik zeg niets meer.’

Tegen het middaguur hadden ze eindelijk een systeem bedacht dat zelfs de meest chaotische Piet kon begrijpen.

Maggie had de schuur verdeeld in verschillende werkplekken.

Bij de eerste tafel werden de cadeautjes gecontroleerd.

Bij de tweede tafel werden ze ingepakt.

Bij de derde tafel werden de verlanglijstjes erbij gezocht.

En bij de vierde tafel werden de cadeautjes gesorteerd op de dorpen en straten waar ze uiteindelijk bezorgd moesten worden.

Shelby hield een groot register bij.

Fenna maakte samen met de Creatieve Aapjes vrolijke etiketten.

Luke had een aantal extra houten rekken gebouwd, zodat de dozen niet langer overal op de grond hoefden te staan.

Nikita had zichzelf een rustig plekje uitgezocht naast de grote kachel en zag toe op alle werkzaamheden.

Novi daarentegen vond dat het haar taak was om iedere doos persoonlijk te inspecteren.

‘Novi!’ riep Fenna toen het Novi opnieuw met haar neus in een open doos zat.

Novi keek op.

Tussen haar tanden hing een rood lint.

Luke begon te lachen.

‘Volgens mij wil ze graag helpen met inpakken.’

‘Nou, dat gaat niet gebeuren.’

Fenna pakte het lint voorzichtig uit Novi's bek.

‘Jij mag straks buiten spelen.’

Novi keek bijzonder beledigd.

Ze liep naar Nikita en ging demonstratief naast haar liggen.

Nikita sloot haar ogen.

Het leek haar een uitstekend moment voor een middagdutje.

Aan het begin van de middag arriveerde er onverwacht bezoek.

Een grote zwarte koets met gouden versieringen reed langzaam het erf op.

Voor de koets liepen twee prachtige paarden, die rustig door de sneeuw stapten.

Fenna stond net buiten met een grote doos lege verpakkingen toen ze het geluid van de paardenhoeven hoorde.

Ze keek op.

‘O…’

Luke kwam naast haar staan.

‘Wat is er?’

Fenna wees naar de koets.

‘Volgens mij krijgen we belangrijk bezoek.’

De koets stopte voor de grote kastanjeboom.

Een Piet sprong van de bok en opende voorzichtig het portier.

En daar stapte Sinterklaas uit.

Hij droeg zijn prachtige rode mantel, zijn mijter en zijn lange witte baard. In zijn hand hield hij zijn vertrouwde staf.

Fenna zette onmiddellijk de doos neer.

‘Sinterklaas!’

De Sint glimlachte vriendelijk.

‘Goedemiddag, Fenna.’

Ze liep enthousiast naar hem toe.

‘Wat ontzettend leuk dat u er bent!’

Sinterklaas keek om zich heen.

‘Wat is dit toch een prachtige plek geworden. Ik heb gehoord dat jullie de oude Winterhoeve samen hebben gekocht en helemaal opnieuw tot leven hebben gebracht.’

Fenna glimlachte trots.

‘We hebben ontzettend veel hulp gehad van het hele dorp.’

‘Dat is ook precies wat deze plek zo bijzonder maakt,’ antwoordde de Sint.

Luke schudde hem de hand.

‘Welkom op de Winterhoeve.’

‘Dank je wel, Luke. Ik heb gehoord dat jij hier heel wat werk hebt verricht.’

Luke grijnsde.

‘Ik begin inmiddels iedere houten balk persoonlijk te kennen.’

Sinterklaas lachte hartelijk.

‘Dan hoop ik dat er nog een beetje ruimte over is voor onze pakjes.’

Op dat moment kwam Maggie haastig naar buiten.

‘Sinterklaas! Wat fijn dat u er bent!’

Shelby volgde haar, met een groot register onder haar arm.

De twee Creatieve Aapjes verschenen eveneens in de deuropening.

Toen ze Sinterklaas zagen, bleven ze stokstijf staan.

Een van hen verstopte onmiddellijk een rolletje plakband achter zijn rug.

Sinterklaas keek hen glimlachend aan.

‘Aha. En jullie moeten de beroemde Creatieve Aapjes zijn.’

De Aapjes knikten enthousiast.

‘Ik heb gehoord dat jullie bijzonder goed zijn in het maken van mooie cadeautjes.’

Ze begonnen onmiddellijk trots te springen.

Luke boog zich naar Fenna toe.

‘Zullen we hem ook vertellen hoeveel rollen cadeaupapier ze gisteren hebben gebruikt?’

Fenna gaf hem snel een por.

‘Ssst!’

Binnen in de grote schuur keek Sinterklaas zijn ogen uit.

Overal stonden houten rekken vol cadeautjes. De tafels waren bedekt met kleurrijk papier, linten en verlanglijstjes.

Maggie liet trots haar planning zien.

‘We hebben de hele schuur verdeeld in verschillende werkplekken. Zo kunnen we de pakjes controleren, inpakken en sorteren zonder dat alles door elkaar raakt.’

Sinterklaas knikte goedkeurend.

‘Wat een uitstekend idee.’

Shelby liet hem het grote register zien.

‘Hier houden we bij welke cadeautjes al klaar zijn en welke nog gecontroleerd moeten worden.’

Fenna wees naar de creatieve tafel.

‘En hier maken we speciale cadeau labels en kleine kaartjes.’

De Sint glimlachte.

‘Ik geloof dat ik me geen betere helpers had kunnen wensen.’

Op dat moment klonk er achter hen een luid gerommel.

Iedereen draaide zich om.

Een Piet stond boven op een kleine trap en probeerde een grote doos van een hoge plank te pakken.

‘Ik heb hem bijna!’

De doos begon gevaarlijk te wiebelen.

Luke reageerde onmiddellijk.

‘Ho! Blijf staan!’

Hij liep snel naar de trap en hielp de Piet om de doos veilig naar beneden te halen.

‘Misschien moeten we de zware dozen voortaan onderaan zetten.’

De Piet keek een beetje beschaamd.

‘Dat is eigenlijk best een goed idee.’

Maggie pakte onmiddellijk haar pen.

‘Nieuwe regel: zware dozen altijd onderaan.’

Luke keek naar Fenna.

‘Volgens mij wordt haar planner straks dikker dan het Grote Boek van Sinterklaas.’

Sinterklaas begon hartelijk te lachen.

‘Dat zou zomaar kunnen.’

Nadat iedereen een kop warme chocolademelk of thee had gekregen, gingen ze met Sinterklaas aan de grote tafel zitten.

De Sint keek plotseling wat ernstiger.

‘Er is eigenlijk nog iets waarover ik graag met jullie wil praten.’

Fenna zette haar mok neer.

‘Natuurlijk.’

Sinterklaas haalde een klein notitieboekje uit zijn mantel.

‘Zoals jullie weten, hebben wij een belangrijke pakjeskist. Daarin bewaren we de speciale cadeautjes die absoluut niet kwijt mogen raken.’

Shelby knikte.

‘Daar hebben we over gelezen in de brief.’

‘Precies. Alleen zijn we de gouden sleutel van die kist kwijtgeraakt.’

Maggie haalde onmiddellijk het kleine houten sleuteltje en de aanwijzingen tevoorschijn.

‘We hebben al een hele speurtocht gevolgd.’

Sinterklaas bekeek de briefjes aandachtig.

Er verscheen een glimlach op zijn gezicht.

‘Ah, ik zie dat de Hoofdpiet jullie al flink aan het werk heeft gezet.’

Fenna begon te lachen.

‘Dat kunt u wel zeggen.’

‘Maar hebben jullie de echte sleutel inmiddels gevonden?’

Iedereen schudde zijn hoofd.

De Sint zuchtte.

‘Dat is jammer. Want in die kist zitten een paar cadeautjes die we absoluut nodig hebben voor pakjesavond.’

Luke keek op.

‘Weet u waar de sleutel voor het laatst is gezien?’

Sinterklaas dacht even na.

‘Volgens mij had de Hoofdpiet hem nog toen de eerste vrachtwagen vanuit Spanje vertrok.’

Fenna keek naar Shelby.

‘De eerste vrachtwagen…’

Maggie draaide zich langzaam om naar de enorme stapel dozen achter hen.

‘O nee.’

Luke volgde haar blik.

‘Zeg alsjeblieft niet wat ik denk dat je gaat zeggen.’

Shelby slikte.

‘Volgens mij moeten we alle dozen controleren.’

Er viel een lange stilte.

Toen klonk er vanuit de andere kant van de schuur een enthousiaste stem.

‘Gevonden!’

Iedereen draaide zich om.

Een van de Pieten kwam aangerend met een grote kartonnen doos.

Op de voorkant zat een beschadigd etiket.

BESTEMMING ONBEKEND

Fenna sprong overeind.

‘Dat moet hem zijn!’

De Piet zette de doos op tafel.

Iedereen kwam dichterbij.

Zelfs Novi stond onmiddellijk op en kwam nieuwsgierig kijken.

Luke pakte voorzichtig een schaar en maakte de doos open.

Binnenin lagen verschillende kleine cadeautjes, een paar rollen rood lint en een grote zak pepernoten.

Maar geen gouden sleutel.

Maggie slaakte een diepe zucht.

‘Weer niet.’

Fenna keek teleurgesteld naar de doos.

Toen zag ze iets vreemds.

Onder de zak pepernoten lag een klein, goudkleurig voorwerp.

‘Wacht eens even…’

Ze schoof de zak voorzichtig opzij.

Daar lag hij.

Een prachtige gouden sleutel.

Aan de bovenkant zat een klein kroontje en aan het uiteinde hing een rood lint.

Fenna pakte hem voorzichtig op.

‘We hebben hem!’

De hele schuur barstte los in gejuich.

De Pieten begonnen enthousiast te springen.

Maggie sloeg haar armen om Shelby heen.

Luke gaf Fenna een kus.

‘Goed gedaan, schat.’

Fenna straalde.

‘We hebben hem echt gevonden!’

Sinterklaas glimlachte tevreden.

‘Wat geweldig. Dankzij jullie kunnen we eindelijk de belangrijkste pakjeskist openen.’

Novi begon enthousiast te blaffen.

Ze had geen idee waarom iedereen zo blij was, maar vond dat ze absoluut moest meedoen.

Een uur later stonden ze met z'n allen rondom een grote houten kist die de Pieten uit de vrachtwagen hadden gehaald.

De kist was donkerrood geschilderd en had prachtige gouden versieringen.

Midden op het deksel zat een groot koperen slot.

Sinterklaas hield de gouden sleutel omhoog.

‘Nou, lieve vrienden. Zullen we eens kijken of hij past?’

Fenna knikte enthousiast.

‘Ja!’

De Sint stak de sleutel voorzichtig in het slot.

Hij draaide hem langzaam om.

Klik.

Het slot sprong open.

De Pieten hielden hun adem in.

Sinterklaas tilde het deksel op.

Maar toen veranderde zijn glimlach.

Hij keek verbaasd in de kist.

Fenna boog zich nieuwsgierig naar voren.

‘Wat is er?’

Sinterklaas zweeg even.

Toen draaide hij zich langzaam naar de Hoofdpiet.

‘Volgens mij hebben we een nieuw probleem.’

De Hoofdpiet keek in de kist.

Zijn ogen werden groot.

‘O nee…’

Fenna keek van de een naar de ander.

‘Wat is er aan de hand?’

Sinterklaas haalde een klein, rood fluwelen zakje uit de kist.

Het zakje was leeg.

Hij keek ernstig naar de vrienden.

‘De speciale cadeautjes voor pakjesavond…’

Hij hield even stil.

‘Die zijn verdwenen.’

Buiten begon de sneeuw steeds harder te vallen.

In de grote schuur was het plotseling muisstil.

Fenna keek naar Maggie, Shelby, Nikita en Novi.

Ze had gedacht dat ze het grote pakjesavontuur eindelijk hadden opgelost.

Maar blijkbaar…

Was het avontuur nog lang niet voorbij.

Alle details bekijken